சௌந்தர்யலஹரீ – 1

Standard

ஶிவ: ஶக்த்யா யுக்தோ யதி ப*வதி க்த: ப்ரப*விதும்

ந சேதேவம் தேவோ ந க*லு குல: ஸ்பந்திதுமபி

அதஸ்த்வாமாராத்*யாம் ஹரிஹரவிரிஞ்சாதிபி*ரபி

ப்ரணந்தும் ஸ்தோதும் வா கத*மக்ருதபுண்ய: ப்ரப*வதி

(பாடல் – 1)

சக்தியுடன் இணைகையில்தான் சிவன் உருக்கொள்ளும் ஆற்றல் பெறுகிறான்

தனியனாக துடிக்கும் ஆற்றலும் அவனுக்கிருப்பதில்லை என்றால்

அரி அரன் அயன் முதலானோர் போற்றும் உன்னை

சிறப்பொன்றும் அடையாதோர் வணங்குதலும் போற்றுதலும் எங்ஙனம்?

**

படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் எனும் முத்தொழிலின் உருவகங்களே கடவுளர் மூவர். இச்செயல்பாடுகள் தோற்றம், அறியக்கூடிய இருப்பு, இறுதி இணைவு என்ற மூன்றின் வெளிப்பாடாகவும் கருதப்படுகின்றன. இவை இந்தியத் தொன்ம மரபில் பிரம்மன், விஷ்ணு, மஹேஶ்வரன் என்று அழைக்கப்படுபவை. இப்பாடலில் பிரம்மன் விரிஞ்சி என்றும், விஷ்ணு ஹரி என்றும், மஹேஶ்வரன் ஹரன் என்றும் சுட்டப்படுகின்றனர். இந்த முக்கூறுகளும் காலச் சுழற்சிக்குள் இருப்பதால் மூன்று கடவுளருக்கும் கால வரையறை ஒன்றுண்டு. இவர்களை ‘முழுமுதல்’ அல்லது ‘சிவம்’ என்பவற்றோடு குழப்பிக்கொள்ளுதல் கூடாது.

சௌந்தர்யலஹரீயின் ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் இணையான ஒரு மந்திரமும், யந்திரமும் உண்டு. மந்திரமாவது அண்டம் தோன்றுவதற்கு முதற்காரணமான ஆதி ஒலி எனும் நாதத்தின் பெயர், சொல், ஒலி எனும் மூன்றோடு தொடர்புடைய கூறு. யந்திரம் என்பது குறிப்பிட்ட களத்தில் மந்திரம் உருப்பெறுவதற்கான இயல்கையை வரையறை செய்யும் வடிவம். கட்புலம் சார் குறியீடு. இவற்றுக்கு மேலாக, மந்திரத்தையும் யந்திரத்தையும் தொடர்புறுத்தி இரண்டிலும் உறையும் உள ஆற்றலைப் பெறுவதற்கு உதவும் இன்னொரு கருவியும் உண்டு. மந்திரம் குறிக்கணக்கியல் (algebraic) கூறாகவும், யந்திரம் வடிவியல் (geometric) கூறாகவும் கருதப்படுகையில், இவ்விரண்டையும் இணைத்து பயன்பாட்டு முழுமை ஒன்றை உருவாக்கக்கூடிய உயிர்ப்பிக்கும் விசையியக்கவியல் (activating dynamics) கூறாக தந்திரம் அமைகிறது.

மூல வடமொழிப் பாடல் ஓவ்வொன்றிற்கும் அனைவருக்கும் பொதுவாக எளிதில் விளங்கக்கூடிய பொருள் ஒன்றும், மறைபொருள் ஒன்றும் இருக்கும். பாடல் குறிப்புணர்த்தும் மந்திரமே மறைபொருளாக அமைந்திருக்கும் ஒவ்வொரு யந்திரத்திற்கும் அதற்கேயான அக இயக்காற்றல் ஒன்றுண்டு. மெய்த்தேடல் கொண்டவர் அந்த வடிவத்தை விடாது நோக்கிக் கொண்டிருக்கையில் நுட்பமாக செயல்படுவது அது. அண்டத்தின் கருத்தாக்கக் களம் பொருட்களின் ஒலிஒளி அனுபவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைவது போல, ஒருவரது நனவு நிலையை பாதிக்கும் ஆற்றல் எல்லா வடிவங்களுக்கும் உண்டு. யந்திரத்தின் குறிப்பிட்ட அக இயக்காற்றல் யந்திரசைதன்யம் என்றும், மந்திரத்தின் அக இயக்காற்றல் மந்திரசைதன்யம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. சைதன்யம் – தூய நனவு – என்பது பிரபஞ்ச ஆன்மாவிலும், தனிப்பட்ட ஆன்மாவிலும், ஒலிஒளிக்கூறுகளிலும் காணப்படும் பொதுவான ஒருமைப் பண்பு. ஒரு மந்திரத்தை அதற்கிணையான யந்திரத்தோடு முதன் முதலாக விளக்குபவர் அதன் ரிஷியாக கருதப்படுகிறார்.

இம்முதற்பாடலுக்கான யந்திரம் 

க்லீம்

‘க்லீம்’ என்பதே பீஜமந்திரம். சிவ-சக்தி இணைவாக அது தியானிக்கப்பட வேண்டும். தியானிக்கப்பட வேண்டிய ரிஷி கோவிந்தன். அருள்வேண்டி வணங்கப்பட வேண்டிய இறையாக மஹாத்ரிபுரசுந்தரி வீற்றிருக்கிறாள். இசைக்கப்பட வேண்டிய சந்தம் அனுஷ்டுப்பு (சுரத்தின் மேற்பாலை). அமிழ்தெனும் ஆழியால் சூழப்பட்டிருப்பதாக உணர்வதே இதன் அக இயக்காற்றல். சிவனையும் சக்தியையும் மெய்மையின் கூறுகளாக, நன்மையின் கூறுகளாக, அனைத்திலும் நிறைந்திருக்கும் அழகை மகிழ்ந்து போற்றும் பண்புகளாகக் காண்பதே ஆன்மீக வளர்ச்சியாக உணரப்பட வேண்டும்.

சௌந்தர்யலஹரீயில் சிவ-சக்தி இணைவென்பது பின்வரும் இருபத்தைந்து வகைமைகளால் வடிவமைக்கப்படுகிறது:

ஐந்து மூலக்கூறுகள்
நிலம்நீர்தீகாற்றுவெளி
ஐந்து புலன்கள்
முகர்தல்ருசித்தல்நோக்குதொடுகைகேட்டல்
ஐந்து புலனுறுப்புகள்
மூக்குநாக்குகண்தோல்காது
ஐந்து இயக்க முகமைகள்
பிறப்புறுப்புகள்வெளியேற்ற உறுப்புகள்கால்கள்கைகள்பேச்சு
சிவனின் ஐந்து வடிவங்கள்
மனம்மாயம்அறிவுமுழுமுதற் கடவுள்(மஹேஶ்வரன்)தூய முழுமுதல் (ஸதாஶிவன்)

ஶ்ரீ சக்ர தியானம்

அம் காமாகர்ஷிணீ

படைக்கும் தொழிலை பேரன்புடன் நிகழ்த்துபவளே! அன்னையே,  ஒத்திசைவு விதியென தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்வதும், பரமேஶ்வரன் எனப்படுவதுமான முழுமுதலுக்கும் தொடர்ந்து எய்தப்பெறும் நலன்களுக்கும் இடையிலான பிணைப்பை உன்னில் நான் காண்கிறேன்.  நலன்கள் ஒவ்வொன்றும் உன் மனம் மயக்கும் தொடுகையால் அருளப்படுகின்றன. உன் தொடுகை கழி நிகழ் எதிர்வென்னும் முக்காலங்களையும் எழில்பெறச் செய்கிறது.

மாறிக்கொண்டே இருக்கும் உருவங்களை உயிர்ப்பூட்டும் மீ ஆன்மாவே, பேரொளியே, உன் தாமரையடிகளுக்கு என் வணக்கம். நான் அப்பாவிதான், அறிவிலிதான் என்றாலும் பேரிறை மேல் நீ கொண்ட பற்றில் நான் ஒரு கனல்பொறி என்பதை தெளிவாகவே உணர்ந்திருக்கிறேன்.

கைலாயத்தின் சோலையில் எல்லா விருப்புகளையும் ஈடேற்றும் தருவாக இறைவன் உருவகிக்கப்படுகிறான். அந்த மரத்தை பற்றிப் படரும் பொற்கொடியாக நீ விளங்குகிறாய். அப்பேரின்பக் கொடியில் மலரும் ஒரு  மொட்டாக நான் இருக்கிறேன்.

‘அம் காமாகர்ஷிணீ’ எனும் மந்திரத்தை நான் ஓதுகையில், விரும்பத்தக்க  நாட்டங்கள் மட்டுமே என் உளத்தை நிறைப்பதாக! அந்த நாட்டங்கள் அறத்தொடு பொருந்தியவையாக, உன் அருளால் ஈடேற வேண்டும் என நான் எண்ணும் எனது விழைவுகளுக்கெல்லாம் மீபொருள் அளிக்கக்கூடியவையாக அமையட்டும். அவ்விருப்பங்கள் ஒவ்வொன்றும் உள்ளார்ந்த அன்போடும் பக்தியோடும் நான் உன்னை அர்ச்சிக்கும் புதுமலர்களாக இருக்கட்டும்.

என்னுள்ளிருக்கும் அறங்களெல்லாம் பேரன்போடும் அக்கறையோடும் நீ என் அகத்தில் விதைத்த உன் விருப்பமெனும் விதைகள். தீயவை எனும் முட்புதர்கள் பெருகி, நன்மைகள் என்னும் அவ்விதைகள் முளைத்து வளர்வதை தடுத்துவிடாமல் பாதுகாப்பாயாக! என்னை உன்னிடமிருந்து அயன்மைப்படுத்தும் எதுவும் என்னில் தோன்றினால், அவற்றை என் எண்ணங்களிலிருந்தும், வாக்கிலிருந்தும், செயல்களிலிருந்தும் களைய எனக்கு உதவிபுரிவாயாக! ஒழுக்கத்திலும், ஆன்மீகத்திலும் என் தேர்வை செயல்படுத்த உன் அறிவாற்றல் எனக்கு எப்போதும் வழிகாட்டட்டும். நான் ஆற்றவேண்டியவை ஒவ்வொன்றும் நேர்வழியில் நான் செல்வதற்கான ஊர்தியாய், என் வாழ்வை நிறைவடையச் செய்வதாய் அமையட்டும்.

என் அறியாமையால், சுயநலத் தேட்டத்தால் நீ ஏற்காத ஒன்றை நான் விழையக்கூடும். அங்ஙனம் ஒரு பின்னடைவு நிகழ்கையில், என் விழைவுக்கு உன் அருள் இல்லை என்பதை நான் உடனடியாக உணரும்படி செய்வாயாக! அப்போதுதான் நான் என்னை திருத்திக்கொள்ளவும், ஒழுங்கமைத்துக்கொள்ளவும் இயலும். உன் ஒளியின் ஒரு பொறி என் விழிக்கு ஒரு மின்னை தருகையில், உன் தூண்டல் என் சொற்களுக்கு உண்மைத்தன்மையை அளிக்கையில், நீ என்னுள் பாய்ச்சும் ஆற்றல் என் செயல்களை சால்புகொண்டவையாக ஆக்குகையில் மட்டுமே நான் உன் அருளைப் பெற்றவனாக, அதை என்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களுக்கு கடத்தும் தகுதிகொண்டவனாக ஆகிறேன். என்றென்றும் உனது கருவி என நான் போற்றப்படவேண்டும். இந்த ஒரு விழைவு மட்டுமே என் அகத்தில் திகழும்படி அருள்வாயாக!

மெய்ப்பொருளும் நீயும் இணைகையில் தோன்றும் உருவ வெளிப்பாடே என் தாய்தந்தையர் என நான் கண்டுகொள்ள, சிவ-சக்தி இணைவில் தோன்றும் அன்பு எனக்கு அருளட்டும். அவர்களுக்கு நான் என்றும் நன்றியுடையவனாக இருப்பேனாக!

உன் தாமரை இணையடிகளிலிருந்து எடுத்த நுண்ணிய தூசித் துகளினைக் கொண்டு எனது இந்த உடலை படைத்திருக்கிறான் பிரம்மன். என் கூரையென அவன் படைத்துள்ள இந்நல்லுலகு எனது இப்பிறவியின் சரணாலயமாகத் திகழ்கிறது. நீ வழங்கும் அறிவின் உறுதிப்பாட்டோடும், நீ அருளும் அச்சமின்மை எனும் பாதுகாப்போடும், நீ விழையும் காலம் வரை நான் இங்கு வாழ்ந்திருப்பேனாக!

|| அம் காமாகர்ஷிணீ ||

வடமொழி உச்சரிப்பு வழிகாட்டி

க – ka

க* – kha

– ga

க* – gha

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s