செசானின் ஓவிய உலகம்

Standard

இயற்கை கலையை அபிநயிக்கிறது என ஆஸ்கார் வைல்ட் சொல்வது சிலவேளை முற்றும் உண்மையாகி விடுவதுண்டு.  தென் ஃப்ரான்சின் ஐசன் ப்ராவின்ஸ் பகுதியிலுள்ள எட்ரோயின் குன்றுகளிலும் சோங் விக்டோவர் மலைச் சரிவுகளிலும் நடந்து திரிபவர்களுக்கு அங்குள்ள காட்சிகளனைத்தும் பால் செசான் (Paul Cezanne) தீட்டி வைத்துள்ள நிலக்காட்சிகளோ என்று நினைக்கத் தோன்றும்.  அது மட்டுமன்று, அப்போது பார்வையாளனின் கண்ணும் மனமும் செசானுடையதாய் உருமாற்றம் பெறும்.  ஒவ்வோர் நிலக்காட்சிக்கும் அதற்கேயுரிய உயிர் இருப்பதாய் செசான் நம்பியிருக்கக் கூடும்.  செசானின் ஓவியங்கள் அவ்வுயிரின் மனக் கண்ணாடிகளாய் இருந்தன.  உருவப் படைப்பின் கலவை விவரணைகளைப் பார்வையாளனின் கற்பனைக்கே விட்டுவிடுவதில் அவர் தாராளத்தைக் காட்டினார்.  இயற்கையின் கற்பனைப் படைப்பிற்கு அவளது சரளமான வடிவ விசித்திரமும், வர்ண ரசனையும் புலப்பட்டால் போதும் இயற்கை பதுக்கி வைத்திருக்கும் ஓவிய அற்புதத்தை ஸ்தூலமாகப் பார்க்கத்தக்க உட்தோற்றத்தை செசான் திறந்து தருவார்.

Photograph of Paul Cézanne

மொழியில் பெயரும், உருவமும், ஒலியும் எவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததோ அத்தகு முக்கியத்துவத்தை செசானின் ஓவிய மொழியில் வடிவமும், படைப்பாக்கத் தூண்டலும், நிறமும் பெறுகின்றன.  கலைஞன் இயற்கையோடு உறவாடும்போது அவனுள் இயற்கை விழித்தெழுகிறது.  ஒருவனின் தோற்றத்தைப் போலவும், ஆளுமையைப் போலவும் முக்கியமானதே அவனது பண்பு.  பண்பின் மிக மேம்பட்ட கண்ணாடிதான் கலையும், கவிதையும்.  நூற்றாண்டுகளாய் நாகரிகத்தை விரும்பும் ஒவ்வொருவரும் தனது புராதனப் பண்பை பொய் முகத்தால் மறைத்து வைக்கிறார்கள்.  இதனால் ஒருவன் தன்னிடமே அந்நியமாகிப் போகிறான்.  சுய உணர்ச்சிகளிலும், சிந்தனைகளிலும், செய்கையிலும் வெட்கி பலஹீனமடைந்தவர்களுக்கு செசான் தன் கலை மாதிரிகளால் அவர்களின் இதயத்திற்குள் கடந்து செல்லத்தக்க ஒரு வாயிலைத் திறந்து வைக்கிறார்.

கிளாஸிக்கல் கலைஞர்கள் காட்சிகளின் வடிவ விசித்திரத்தை தூய்மைப்படுத்த முயன்றனர்.  ரொமாண்டிஸ்டு கலைஞர்களின் வர்ணச் சேர்க்கைக்கு முதன்மை தந்தனர்.  செசானின் போஸ்ட் இம்ப்ரஷனிஸம் இவ்விரு பாணிகளுக்கும் வழிகோலியது.  சிம்பாலிஸம், ஃபேவிஸம், க்யூபிஸம், எக்ஸ்பிரஷனிஸம் இவையெதுவும் செசானின் மாதிரிகளாக இருக்கவில்லை.  எனினும் அவற்றின் பிதாமகர்கள் நன்றியோடு செசானின் வழிகாட்டலை ஏற்றுக் கொண்டனர்.

குரோனாஸ் தனது குழந்தைகளை விழுங்கியதாக கிரேக்க புராணம் உரைக்கிறது.  ஸ்யூசை (Zeus} மட்டும் விழுங்கவில்லை.  இதைப் போல அநேக பெற்றோர்களில் குழந்தைகளை விழுங்கும் தந்தைகளுண்டு.  சமயத்தில் இயற்கையன்னையின் அரவணைப்பால் தப்பித்துவிடும் ஸ்யூசுகளும் உள்ளனர்.  குடும்ப பாசத்தின் வாயில் அனுசரித்துப் போகும் புதல்வன் அகப்பட்டுக் கொள்கிறான்.  பிறகு அவனது அபிலாஷைகளையும் இலட்சியத்தையும் பார்க்கும் கண்கள் தந்தைக்கில்லை.  தன் மனதில் ஒரு நிழலாக மட்டும் மகனைக் காண்கிறான்.

பால் செசானின் தந்தை லூயி ஆகஸ்ட் செசான் சுய முயற்சியால் வட்டிக்காரனானவர்.  மகன் சட்டம் பயில வேண்டும் பெரிய வட்டிக்காரன் ஆக வேண்டும் என்பது தந்தையின் ஆசை.  ஆனால் ஓர் ஓவியனாக வேண்டுமென்றே செசான் விரும்பினார்.  குடும்ப பாசம் உணர்ச்சியை அழுத்தும்போது பிராணவாயு சுவாசிப்பதற்கான விசால உலகை நோக்கி ஒரு பலகணியைத் திறந்து தர ஒரு அன்பான நண்பன் இருப்பான்.  பால் செச்சானுக்கு அத்தகைய ஒரு நண்பன் இருந்தான். எமீல் ஸோலா.  அவர்கள் விளையாடி, படித்து. வளர்ந்ததெல்லாம் ஒன்றாகத்தான்.  நம் உள் மனத்தில் குடிகொண்டிருக்கும் விசேஷ சக்திகளை நம்மைக் காட்டிலும் நமது ஆத்ம நண்பர்கள் அறிந்து வைத்திருப்பார்கள்.  செசானின் மனக்கண்ணில் ஒளியூட்டிய தேவனையும், உணர்ச்சிகளில் அவலட்சணத்தை ஊட்டிய பிசாசையும் ஸோலா தெளிவாக அறிந்திருந்தார்.

சட்டக் கல்லூரியைப் புறக்கணித்து தன்னியல்பான ஓவியப் படைப்பில் முழுமையாய் ஈடுபட செசானுக்கு ஊக்கமூட்டினார் ஸோலா.  நட்பும், நன்றியுமுடைய செசானுக்கு அகங்காரமிக்க, சிந்தனையற்றவரான தனது தந்தையின் கட்டளைகளை மீற முடியவில்லை.  நியூரோசிஸ் (Neurosis) என்னும் மனநோய் தாக்கத்திற்குக் காரணம்,  உற்றார் உறவினர்கள் ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கும் உணர்ச்சிகரமான பிணைப்புதான்.  செசானின் தந்தையும், தாயும், இளைய சகோதரி மேரியும் இந்த உணர்ச்சிகரமானவரை பாசத்தின் பெயரால் இடுக்குப் பிடியில் திக்குமுக்காடச் செய்தனர்.

அழகை நேசிக்கும் செசானுக்கு அழகின் குறியீடாக கவிஞர்கள் போற்றும் பெண்கள் என்றாலே பயம்.  எனவே காடுகளிலும், நதிக்கரைகளிலும் தனிமையில் நடந்து இயற்கையன்னையின் முகச் சாயலைப் பதிவுசெய்ய மிகுந்த பிரயத்தனம் எடுத்தார்.  நிர்வாணப் பெண்களைப் பார்த்து ஓவியம் வரைந்து கற்பது ஐரோப்பாவில் வெகு சகஜமாய் நிகழ்ந்தது.  ஆனால் இவ்விஷயத்தில் செசான் ஆர்வம் காட்டவில்லை.  எனவே ஆரம்ப காலப் பயிற்சி திருப்திகரமாய் அமையவில்லை.  ஒரு சிறந்த ஓவியப் பள்ளியில் படிக்கும் வாய்ப்பு கிட்டாது போயினும் கிரீக், லத்தீன், பிரெஞ்சு இலக்கியங்களில் தேர்ச்சியும், ஆழ்ந்த புலமையும், மனதைத் தொடும் கவிதைகளை ரசிக்கவும் அவரால் முடிந்தது.  கவிதை விஷயத்தில் செசான் தன்னையே வியக்க வைத்ததாக ஸோலோ சொல்கிறார்.

புலன்கள் மீதான கட்டுப்பாடு, காரணமில்லாத குழப்பம், பொறுமையின்மை, தெரிந்தெடுத்த வாழ்க்கை பற்றிய ஆவேசம் இவையனைத்தும் நிம்மதியற்ற கொந்தளிப்பை உருவாக்கும்போது, செசான் நிறக் கலவையுடன் கேன்வாஸின் முன்னமர்ந்து மனம்போன போக்கில் எண்ணற்ற ஓவியங்களை வரைந்து தள்ளுவார்.  அதை யாரும் கணக்கிலெடுத்துக் கொள்ளவில்லை.  பார்த்தவர்கள் பித்தனென்று தவறாகக் கணித்தனர்.  செசான் யாரிடமேனும் ஓரிரு வார்த்தைகளை வெகு அபூர்வமாகப் பேசுவார்.  நிரந்தர வெறுப்பை உண்டாக்க அதுவே போதுமானதாக இருக்கும்.  அவர் சுய வெறுப்பிலும், சந்தேகத்திலும் குறுகிப் போகும் வெகுளித்தனமான தூய ஆன்மா என்கிறார் ஸோலோ.  ஆரம்ப நாட்களில் செசான் வரைந்த Media, The Rape, The Orgy, The Strangled Woman, The Murder முதலிய ஓவியங்கள் ஒரு மனதின் சிதைவையும், துயரையும் பிரகடனப்படுத்துவன.

Railway Cutting, Black Clock என்னும் ஓவியங்களைத் தீட்டுவதற்குள் செசானின் மனம் ஓரளவு சமனப்பட்டிருந்தது.  இருப்பினும் மக்கள் அவரை கலையுலகில் முழந்தாளிட்டு அமர்ந்திருக்கும் முதல் காட்டாளன் என்று ஏளனம் செய்தனர்.  இவ்வேளையில் அவரது உற்ற நண்பனான எமீல் ஸோலா ஃப்ரெஞ்சு இலக்கியத்தில் ஸ்திர அந்தஸ்தைப் பெற்றார்.  ஃப்ரெஞ்சுக்காரனின் கலைத்திறனுக்கு அறைகூவல் விடுத்த வண்ணம் ஐஃபல் டவர் பாரிஸீல் உயர்ந்தது.  151 அடி உயரமுள்ள Statue of Liberty-யை பாரீஸில் வடிவமைத்து அமெரிக்காவுக்குக் கப்பலேற்றினர்.  இவையெல்லாம் செசானுக்கு ஊக்கம் தந்த சம்பவங்கள்.  இவையெல்லாம் செசானுக்கு ஊக்கம் தந்த சம்பவங்கள்.

பெண்களைக் கண்டு அஞ்சித் திரிந்த செசானின் வாழ்வில் ஓர்டென்சா என்னும் பெண் வந்து சேர்ந்தாள்.  அவளிடம் அழகோ, கலை ஈடுபாடோ, வசீகரமோ எதுவுமில்லை.  ஒரு பிள்ளையை ஈன்றெடுத்துத் தருவதைத் தவிர அவள் எதற்கும் தகுதியற்றவளாய் இருந்தாள்.  40 ஆண்டுகள் நீடித்து நின்ற இல்லற வாழ்வில் அவர்கள் ஒன்றாக வசித்தது சொற்ப நாட்களே.  எனினும் ஒரு குழந்தைக்கு தகப்பனாக நேர்ந்ததில் செசான் அகமகிழ்ந்தார்.  அது செசானின் வாழ்க்கையில் ஏதோ ஓர் அர்த்தத்தை ஏற்படுத்தியது.  தன் சமகாலத்தவர்களான எட்வர்ட் மானே, எட்கார் தேகா, க்ளாட் மோனே, ரென்வார், பிஸ்ஸாரோ ஆகியோர் நவீன ஓவியங்களைப் படைத்து பாரீஸைக் கிளர்த்தெழச் செய்தபோது செசான் கிராமிய வாழ்வின் இதயத்துடிப்பில் கவனம் செலுத்தினார்.  ஆனாலும் கூர்பே, பிஸ்ஸாரோ ஆகியோரிடமிருந்தும் செசான் உள்ளுயிர்ப்பைப் பெற்றார்.

File:Paul Cezanne, A Modern Olympia, c. 1873-1874.jpg

1872-இல் செசான் வரைந்த The House of the Hanged Man போஸ்ட் இம்ப்ரஷனிஸத்தின் தொடக்கமாக பிற்காலத்தில் புகழப்பட்டது.  எட்வர்ட் மானே Olympia வரைந்தபோது ஃப்ரெஞ்சு ஓவிய விமர்சகர்கள் உற்சாகத்தால் குதூகலித்தனர்.  ஆனால் செசான் Modern Olympia வரைந்ததும் அது மன்னிக்க முடியாத குற்றமாகக் கருதப்பட்டது.  செசான் அனைவராலும் தூற்றப்பட்டார்.  இதற்கிடையே பிஸ்ஸாரோவின் அடிச்சுவட்டைப் பின்பற்றி இம்ப்ரஷனிஸத்திற்கு ஒரு புதிய முகத்தைப் படைத்துத் தந்தார் செசான்.  1877-இல் பிஸ்ஸாரோ தீட்டிய Orchard-ஐ செசானும் தீட்டியது இதற்கொரு சரியான முன்னுதாரணம்.  சரளமான வடிவம், தேர்ந்தெடுத்த வர்ணம். எளிய விளக்கம் இவையெல்லாம் இவ்வோவியத்தின் சிறப்பம்சங்கள்.  விக்டேர் ஷோக்கேவின் உருவ ஓவியத்தை (Portrait) ரென்வார் தீட்டியபோது ஷோக்கேவின் உருவ ஓவியங்கள் இரண்டை செசானும் வரைந்தார்.  அவ்வோவியங்கள் புத்தம் புதிய காலப்பதிவுகள் என்பதில் சற்றும் ஐயமில்லை.  வர்ணப் பூச்சிலும் விவரணைகளைத் தவிர்ப்பதிலும், வடிவ அழகிலும் செசான் ரென்வாரையே பிரமிக்கச் செய்துவிட்டார்.

இயற்கையிடம் ஒரு நிஜமுண்டு.  அவ்விதமே மனிதனிடமும்.  அந்நிஜத்தின் தத்துவம் வெறும் சமூகம் சார்ந்ததல்ல; கண்களுக்கு ஆனந்தம் தருவதும் அல்ல.  இயற்கையிடம் உள்ளீடாக ஒரு தாளகதி உள்ளது.  இடையறாது சுழலும் மாற்றங்களை அனுமதிக்கும் ஒரு நியதியும் உள்ளது.  அவளது காதலனான மனிதனிடமும் இந்தத் தாளலயம் காணக்கிடைக்கிறது.  அதைக் கண்டுபிடிக்கவும் விவரிக்கவும் வல்ல ஓர் ஊடகமே கலை.  அதைக் கண்டுபிடிக்காமல் ஓவியம் வரைவதென்பது இருட்டில் தட்டுத்தடுமாறி நடப்பதற்கு ஒப்பாகும்.

சுழற்சியோட்டமான காட்சி இன்பமும், அழகியலும் சமூக நிகழ்ச்சிப் போக்கும், குறியீட்டுத் தன்மையும் கலையின் உயிரோட்டமாய் செசானுக்கு இருந்ததில்லை.  கவிஞனைப் போல கலைஞனும் ரிஷியாக இருக்க வேண்டும்.  தன்னைப் போலவே வெளியிலும் பூடகமாய் இருக்கும் சாமான்ய சத்தியத்தை தரிசிக்கவும், காட்சிக்கு வைக்கவும் அவனுக்கு இயலுதல் அவசியம்.  வின்சென்ட் வான்கா ஆரம்பத்தில் இந்த ரகசியங்களை அறிந்திருக்கவில்லை.  எனவேதான் தன் ஆரம்பகால ஓவியங்களுடன் செசானிடம் சென்ற வான்காவை நல்லெண்ணம் படைத்த ஒரு பைத்தியக்காரன் என்றார் செசான்.  போஸ்ட் இம்ப்ரஷனிஸத்தின் குருவான செசானை வான்காவும் கோகேனும் (Gauguin) ஸ்வேராவும் (Seurat) வெகுவாக சிலாகித்தனர்.  ஓவியம் சமூக வாழ்வின் பின்புலமாக அமைய வேண்டுமென கூர்பேவும், கலைக்கு இலக்கியக் கண்ணோட்டம் அவசியமென டெலெக்ரோ (Delacroix) வும் வாதிட்டதில் செசானுக்கு உடன்பாடில்லை.  ஆனால் இந்த இருவர்தான் செசானை வெகுவாக ஈர்த்த கலைஞர்கள்.

இயற்கையில் கோடுகள் இல்லை, விளிம்புகளே உள்ளன.  வெளிச்சத்தினதும் நிழலினதும் விளிம்பு.  சிவப்பின், நீலத்தின், பச்சையின் விளிம்பு.  அதிலிருந்து புள்ளியும் கோடும் முக்கோணமும் சதுரமும் வட்டமும் உருவாக ஜியோமிதி கலைஞனுக்குரிய உலகை ரசிக்கவல்ல மனம் காத்துக்கொண்டிருக்கிறது.  எனவேதான் முடிந்தவரை இயற்கையின் அருகில் நின்று ஓவியம் தீட்டவே செசான் விழைந்தார்.  கோடுகளைக் குறைத்தார். பிரஷின் தன்மய பாவத்தை ஆதீதமாய் ஆதரித்தார்.  Mount Saint Victoria, Rocks முதலான ஓவியங்கள் அதற்கான சான்றுகள்.

நிலக்காட்சிகளில் காட்டிய இந்த ஆத்ம ஈடுபாட்டை செசான் தனது ஆள் ஓவியங்களிலும் காட்டத் தொடங்கினார்.  அதற்கான உதாரணம் 1988-90-இல் அவர் தீட்டிய Boy in the Red West.  இவ்வோவியத்தை வெறும் 25 ஃப்ராங்கிற்கு மட்டுமே அவரால் விற்க முடிந்தது.  ஆனால் அதே ஓவியத்தை 1958-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 15-ஆம் தேதி ஆறு லட்சத்துப் பதினாறாயிரம் டாலருக்கு ஓர் ஓவிய வியாபாரி ஏலத்தில் விற்றான்.

மக்கள் செசானை புரிந்துகொள்ள அதிக நாட்கள் தேவைப்பட்டன.  பாரீஸிலிருந்து ஓடிப்போய் ஒளிந்து வசித்து வந்த இந்த ஏகாந்த தவமுனிவனை தேடிச் சென்று ரென்வாரும், மோனேவும், பிஸ்ஸாரோவும் சந்திக்க விருப்பம் காட்டினர்.  சிநேகத்தில் வாழ்நாள் முழுவதும் சிக்குண்டு இருத்தல், பிற்பாடு ஆத்ம தரிசனத்தால் அதனின்று முக்திபெறுதல் – இதுவே செசானின் வாழ்வில் நடைபெற்ற ஒரு தொடர் நிகழ்ச்சி.  இயற்கை என்று சொன்னால் மலையும், மேகமும், பொய்கையும், பூக்களும் மட்டுமன்று மனித இயற்கையும் அதில் உட்படும்.  விவசாயத் தொழிலாளிகளின் சீட்டாட்டம் தீட்டப்பட்டிருப்பது ஒரு இயற்கை வர்ணமாகத்தான்.  மனிதனின் புறப்பண்போடு இணங்கிச் செல்ல இயலாத செசானுக்கு பொறுமையின் உருமாதிரிகளாய் அமைந்திருந்தவை அனைத்தும் நிச்சலன வஸ்துக்களே.  எனவே அனுதினமும் ஓவியம் தீட்டுவதை வழக்கமாய் கொண்டிருந்த செசான் ‘உறைந்து போன வாழ்வு’ (Still Life)-க்கு முதன்மை நல்கியதில் வியப்பெதுவுமில்லை.  உணர்வற்ற பொருட்களிலும் உயிர்த்துடிப்புண்டு.  அது நிறங்களில் குடி கொண்டுள்ளது.  எனவேதான் செசானின் ‘உறைந்துபோன வாழ்வு’ ஜீவ உருவங்களைக் காட்டிலும் அதீத உயிர்த்துடிப்பு கொண்டதாய் திகழ்கிறது.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s